Otwórz oczy

Otwórz oczy, źródła niepojętej magii

Czarowny blask zaświeci w serce

I jak kalece po udanej terapii

Życie wróci! Na polikach rumieńce

Panaceum na jesienne smutki

Siostra w biedzie, brat przy obiedzie

Uśmiech niesiony gdy na niebie chmurki

Bez rachunku za bycie w syntezie


z dedykacją dla JS :*

Na mikrofon

Tyś jest przyjacielem prawie

Zawsze słuchasz dość uważnie

Ale piszę to z umiarem

Bo z twych ust wszak nic nie padnie

I wyczuwam obojętność

Kiedy dłonią obejmuję

A ty na złość – przecież musisz

Prąd me palce oblatuję

Choć tak mówię Ci do ucha

I choć śpiewam prawie czysto

Słuchasz bardziej niż uważnie

Lub masz w dupie już to wszystko

O podróży

                                                                                                                                   fot. M. Zawadzka

   

A gdzie te zwiewne

Zatęsknione w cichości

Szalone loty

Wolnością popchnięte

Ta bliskość najbliższa

Człowieka z człowiekiem

Szarpnięta wiatrem

Z otwartej przestrzeni

To proste spojrzenie

Na szczytów szczyty

Zieleni, błękitu

I szarej nadziei

Nadaj sens

I jeszcze wyżej i wyżej

Balonem na wietrze

Lecieć

W marzenia bezkresne

Spełnione najmilej

Dotykać policzkiem

Za chwycić pod ręce

Co snem dawniej biegło

I teraz obecne

Stoi i cieszy

Na własność zaklętą

Drobinką

Trwaj chwilo w wieczność

Nie odpowiadaj

Jak popełnić dobry wiersz,

Ruszyć oko czyjeś w podróż,

Tak kunsztownie słowa spleść  

By nie wyszła z tego wieś?

Jak bez bólu dotknąć jeża,

Co ze strachu gdy podejdziesz

Wnet napuszy się, napręża

Skrywa w kolcach swą tragedię?

Na czym zagrać tę symfonię,

Co jest życiem pełnym,

By na koniec jej wybrzmienia

Amfiteatr się wypełnił? 

                                            

Fraszunia babunia

Szkoła życia nie nauczy

Za to życie – szkołą wielką

Zwłaszcza gdy Cię babcia tuczy. ;-) 

Zmrok

Nad ziemią już mroku łuna

Lampy zaświecą

I w domach naftowe

A w radiu Paul Anka

Jak co dzień o tej porze

Zaśpiewa piosenkę

Że bez kochania

Jest suchy jak grzanka

I drzewa samotne

Bo ptaki z gniazd

Ukochane

Odleciały…

Nad ziemią już mroku łuna

I zastygam jak skorupa

W milczenia zadumie

Pozostała cisza długa

Zapytania...

Co Pan sobie myśli, gdy fałsze słyszy ?

Czy pija Pan Mate, bio czy seleccion ?

Czy miewa Pan lęki gdy widzi myszy ?

Czy ceni Pan sobie bezcenność ?

Czy słucha latino tańcząc salsę o poranku?

Co myśli Pan o globalnym ociepleniu ?

Czy gardzi wysiłkami bawidamków ?

Czy słusznie postawili pomnik bezimiennemu ?

Panu, pewnie żal duszę ściska

Gdy widzi i słyszy te wszystkie

Żałosne baraniska.

Arabski

Brodząc w snach nierealnych

Ciemną nocą wywołanych

Dotknąć struny arabskiej zdołać

Tak by brzęcząc jak najdłużej

Nie obudzić swych kochanych

                                                         

Erotyk

W pewności chęci żądz

Tu leżąc, tak bez strachu

Wzajemnym pięknem

O Bachusie! Spraw już zachód!

Zespół „nocy i zaciszy”

Dwojgu tango będzie grać

Nim się zwinie do pieleszy

Nim słoneczko zechce wstać

Tej to nocy amorycznej

Głośnej żądzy wzbierze nurt

Zespół „nocy i zaciszy”

Pod stopami straci grunt

Ona będzie

I on też…

Ale nagle musiał wstać

Powietrza nowego

W pęcherzach płuc nie poczuje

I z zatoki lewej już

Wcześniej zwilgłej stanie susz.

Ruchem pewnym i skutecznym

W kieszeń wpuści swoją dłoń

Chwyci krople swe do nosa

Nimi sczyści nozdrzy toń. 

Duch

Rano, wieczór, we dnie, w noc

Chodzi za mną wielki duch

Jakby zrywał ze mnie szmaty

Jakby w miękki wijąc koc

Duch to ciepły

Czuję zawsze, gdy drzwi trzasną w przestrzeń

Gdy strach nęka, spłyną łezki

Zada pytań szpulę

On to wiele przeżyć musiał !

Razem z duchem

Mam wrażenie

Radością – szpaler cierpień. 

Coś.

Szukałem wielkich wzniosłych

Tych co łzę z oczu ciskają

Ulotnych – papier na wietrze

Sekund i setnych

Nie znalazłem jeszcze

Co serce zachwycą

Bo nie ma zbyt wiele

Yo como un oso

Yo vivo como un oso

que busca y lucha.

y cuando llega el invierno

No hay nada que hacer.

Quisiera que no vuelva mas el invierno

Quiero vivir y buscar activamente

Fielmente buscar y encontrar

la felicidad, que me da la buena gente.