Tajemnica rzecznika

Jest rzecznikiem naszych myśli

Jednak mało nam, mało nam…

Coś miłego gdy się przyśni

Nawet poza prawem trwam.

Przywołuje rzeczy błahe

Jak i lęki, smutek, płacz

Budzisz się wnet!... potem zlane…

Skronie tętnią. To koszmar.

Mar, mara, mała marka

Nie ma już się czego bać.

Kiedy w oknie lufcik, szparka

Piersią, drugą oddech brać.

Jest rzecznikiem naszych duszy

Czasem nie wiadomo skąd

Niewidziane fakty ruszy

Jak na filmie, jak za mgłą

Filigranowe marzenia

Mażą się jak dżem

Skryte na dnie pragnienia

Wyruszają gdzieś za Kreml

Czasem myślisz – co to znaczy?

Jaki sens? – do straty tchu

Nikt Ci tego nie wytłumaczy.

To tajemnica rzecznika snu.