Bez słowa

 

Siedzi żabka, ta zielona

Obok druga przytulona  

Ta zielona przygnębiona

Martwi się, "kum!"-przytulona.

Obejmuje żabkę lubą

Kujawiakiem (w głowie rumbą)

Opuszek czule po czułku przesuwa

Zrozumieć, pocieszyć… do tego się poczuwa

Bez słowa zbędnego – troską ogarnie

Jak Jezus z miłości tę całą owczarnie

Bez słowa zbędnego – poczeka cierpliwie

- Dlaczego płaczesz tak smutno i ckliwie ?

Bez słowa tak mocno zachwycić – nie taka prościzna

Pokochać tak mocno – zniknie rana – lecz zostanie blizna.